دو چشمش صحبت اهل محل بود

ولیکن اخم او ضرب المثل بود

تعجب کرده ام با ترشرویی

چرا طعم لبانش چون عسل بود

تو شورم را به غم تبدیل کردی

مرا با غصه ها فامیل کردی

دلم کم داشت احساس جدایی

تو این مجموعه را تکمیل کردی

تو در دل عشق را فواره کردی

دلم را بردی و بیچاره کردی

مرا تا کشور احساس بردی

سپس در شهر غم آواره کردی

به عاشق بودنت تصریح کردی

نمای عشق را تشــریح کردی

نبود از ابتدا مقصود تو ، عشق

فقط با قلب من تفــریح کردی

مــــرا با تلق غم شیرازه کردی

ته ِ خــط  را برایم  تازه کــــردی

لباسی دوختی از جنس ماتم

همـــان را بهر من اندازه کردی

۷/۸۹

چرا اینگونه با من جنگ داری؟

چرا از مهربانی ننگ  داری؟

دلِ من زیرِ پایت خرد گشته

مگر تو نسبتی با سنگ داری؟

۶/۸۹

چرا با من به خوبی تا نکردی؟

ز دل سوزاندنم پروا نکردی

به دورت می پریدم عاشقانه

تو حتی لحظه ای پر، وا نکردی

۳۱/۶/۸۹

به رویایی لطیف و عاشقانه

تو را دیدم و بوسیدم شبانه

پریدم، دیدم اما آن شتر، باز

"گهی لپ لپ خورد گه دانه دانه"

 ۱/۷/۸۹

نگاهــت مثل عشـق من زلال است

تو را دیدن... نبوسیدن... محال است

به حـکم  عشـق بوســـه بــر لبانت

حــلال اندر حــلال اندر حلال است

۶/۸۹

قسم خوردی و با من عهد بستی

که همراه منی تا زنده هستی

ولی تا شور عشقم را چشیدی

"نمک خوردی نمکدان را شکستی"

چشــــمان تو کار گـــل و بلبل مـــی کرد

آنقــدر که طبع شـــعر من گل مـــی کرد

کـــــــاری که خمــــار دیده ات با من کرد

کاریست که صد شیشه ی الکل می کرد

۱۱/۶/۸۹

کــنار  تو نمی دانم  چـــرا خامــوش  می مانم

کمـی آرام می گیــرم  ولی در جوش می مانم

هزاران شعر مــی گویم  که خوانم وقت دیدارت

ولی با یک  نگاه تو هـــمان خامــوش   می مانم

خیال بی تو سر کردن چنان کرده است با چشمم

که او مِی ریز می ماند و من مِی نوش می مانم

اگر قسمت شـــود روزی بنــوشم جــام آغوشت

بدان تا لــحظه ی مرگم در آن آغــوش  می مانم

جامـــی ز نگاهــت بده  و  مستم کـــن

سر مست تر از این چه کنون هستم کن

با بوسه ی  خــود مــرا  به آتش بکش و

با   بوسه ی  دیگـــری  مرا  هستم کن

۲/۸۱

مرا  از غصـه  لبریز آفـــریدند

و با شــادی گلاویز آفـــریدند

میان چار فصل سال افسوس

مــرا در فصل  پاییز آفـــریدند

۲/۸۶

از دفتر خاطرات خود پاکم کرد

مانند غروب جمعه غمناکم کرد

من ماندم و حجم خالی فاصله ها

در پشت همان فاصله ها خاکم کرد

۲۰/۵/۸۹

انـدر دل بی وفا غم و ماتم باد

آن را که وفا نیست ز عالم کم باد

دیدی که مرا هیچکسی یاد نکرد

جز غم که هزار آفرین بر غم باد

آبی که از این دیــده چو خون می ریزد

خون اسـت بیا ببین  که چون می ریزد

پیداست که خون من چه برداشت کند

دل مــی خورد و دیده بــرون می ریزد

امروز چندتا رباعی قشنگ از مولوی براتون می ذارم امیدوارم خوشتون بیاد

مــا کار و دکـــان و پیشه   را ســوخته ایم

شـــعر  و غـــزل  و دوبیــتی آمـــوختـه ایم

در عشق که او جان و دل و دیده ی ماست

جــان و دل و دیــده هر سه را سوخته ایم

تا با غـم عشق تو مرا کار افتاد

بیچاره دلم در غــم بسیار اقتاد

بسیار فتاده بود اندر غم عشق

اما نه چنین زار که این بار افتاد

دل در غــــم عشق مبتلا خـواهم کرد

جـــان را سـپـر تیــر بـلا خــــواهم کرد

عمری که نه در عشق تو بگذاشته ام

امــروز به  خـون دل قضـا  خواهم  کرد

تو روح طــــراوت به مــن داده ای

دلــی پر حــرارت به مــن داده ای

تو شیـرینی صــد غــزل عشق را

به یک بوسه راحت به من داده ای

۹/۷/۸۳

فــــــردای   پـــر  از نـگاهــــم از آن تو باد

این جــاده  ی پر  پیــچ و خـــم از آن تو باد

رهتوشه ام از عشق تو این قلب من است

این یک  گــل پژمـــرده   هــم از  آن تو باد

۲۵/۷/۸۱

در عمــق وجــودم ابدیــت داری

بر سرقت قلب من تو نیت داری

در لحظه بوسیــدن تو فهمیـدم

رویــای منــی  و واقــعیت داری

۲۳/۱/۸۲

برخیز که با عشق به فــــردا برویم 

با   بال  نگــاه هــم به رویا بــــرویم

آنقدر درون چشم هم خیره شویم

تا غـــرق نــــگاه   هم زدنیــا برویم

۲۴/۳/۸۴